terug

Terreur

Terreur


In het begin van de bezetting probeerden de Duitse bezetters de Nederlanders te overtuigen dat ons land bij Duitsland hoorde: we waren een zogenaamd broedervolk. Alleen de joden en Roma en Sinti waren van een ander ras, die hoorden er niet bij. Toen bleek dat de boodschap van het broedervolk niet aansloeg, werden de bezetters steeds harder en meedogenlozer. 

Dwangarbeid 

De mannen in Duitsland moesten allemaal in dienst. Daarom was er een groot tekort aan arbeidskrachten. Al vanaf de zomer van 1940 riep de bezetter Nederlandse werklozen op om te gaan werken in Duitsland. Maar die oproepen hadden weinig succes. Dus werden de Nederlandse mannen vanaf mei 1943 verplicht zich te melden. Veel mannen doken onder. De Duitsers begonnen met grote razzia's.

Het totale aantal Nederlandse dwangarbeiders was ongeveer 500.000 man. Van hen zijn 30.000 omgekomen door ziekte, uitputting, mishandeling of bombardementen.

Bestrijden van verzet

De bezetters jaagden fanatiek op verzetsmensen. Daar hadden ze speciale eenheden voor. Tegen het einde van de oorlog zetten ze nieuwe methoden in. Het doel was nu om door middel van wraakacties de hele bevolking bang te maken.

Als de Duitsers bij aanslagen de schuldigen niet vonden, gijzelden ze volkomen willekeurige mensen, vaak uit de stad of streek waar de aanslag was gepleegd. Soms was het doel dat de schuldigen zichzelf zouden aangeven om de gijzelaars vrij te krijgen. Maar deze 'represailles' waren vooral een manier om verzetsmensen te straffen, via anderen. 

 

 

 

TerreurIn Apeldoorn Museum CODA